جوون تر كه بودم وقتي به مصيبت ها و مشكلاتي كه در جامعه بود فكرميكردم گاها اين به ذهنم ميزد كه چي ميشد اگه من توي يه كشور آزاد به دنيا اومده بودم. چي ميشد تمامي اين فقر و فساد و فحشا، اعتياد و خودكشي و ... كه همه زاييده يك نظام ضد مردمي و ديكتاتوري است، و شكنجه و سركوب و اعدام و .... خواب بود يه شب بيدار ميشدم و مي ديدم تمام اينها تموم شده يا مثلا بيدار ميشدم ميديدم كه توي يك كشور آزاد هستم و از اون همه سياهي و تباهي خبري نيست...اما مي ديدم كه ايران اين تمدن كهن با تمامي فرهنگ و تاريخش رو با هيچ چيز عوض نميكنم. اگه امروز وضعيت ما اينه ،اگه امروز يه مشت دايناسور عمامه به سر ماقبل تاريخ دارن توي كشور ما حكمراني ميكنند، اونا هستن كه بايد برن و ايران ما رو بهمون پس بدن...
حتما خيلي ها صحنه هاي دردناك و تكاندهنده نابود كردن مجسمه هاي تاريخي توي موصل به وسيله وحوش داعش رو ديديد، من خودم به شخصه با ديدن اون تصاوير اشك ريختم و حس خيلي بدي كه بهم دست داد غير قابل توصيفه ولي ميخوام بگم امروز توي كشور خودمون مرگ تدريجي فرهنگ و تمدن و انسانيت داره به دست اين رژيم رقم ميخوره... اون تيتري كه زدم علتش اينه كه خبرهاي وحشتناكي اين روزها ( و البته از 36 سال پيش تاامروز) داره مياد: ”اجرای حکم ضدبشری قطع دستان دو جوان در مشهد” حالا الان هم كه ماه رمضان شده دستگيريهاي گسترده به بهانه روزه خواري مثلا توي خبر ديدم: 500 نفر در شيراز 100 نفر در همدان و نزديك به 92 دختر و پسر در تبريز به خاطر روزه خواري دستگير شدند. (جالبه كه بدونيد داعش هم چند روز پيش دو جوان رو در سوريه به همين جزم به صليب كشيد)
از اعدامها (اونهم اعدامهاي جمعي)كه ديگه چي بگم... روزانه و هر ساعت...
به راستي جهان خبردار نشد كه به مردم ايران در ساليان چه گذشت...
الغرض، بيشتر روي سخنم با غرب و كشورهاي غربي است كه سياست كثيف مماشات رو با اين رژيم وحشي پيش مي برن و در مذاكرات اتمي موضوع حقوق بشر در ايران رو به دست فراموشي سپرده اند و دستشون رو در دستان خونين اونها ميگذارن...شما كه ادعاي مبارزه و ايستادن در برابر داعش و گروه هاي تروريستي ميكنيد راه دوري نميخواهيد بريد ابو داعش ( پدر خوانده داعش) همين جا در ايران ، در تهران و قم است. شايد اينا مثل داعش از سربريدن آدمها فيلم نميگيرن و توي يوتيوب نميگذارن ولي 36 ساله دارن توي زندانها و شكنجه گاه ها به طور مخفيانه جناياتي رو مرتكب ميشن كه وقتي آدم ميشنوه مو بر اندامش راست ميشه و فكر ميكنه كه آيا واقعن صحت داره؟ يعني انقدر از نظر انساني شنيع و غير قابل باوره ، ولي متاسفانه حقيقت داره...نمونه كهريزك در سال 88 تنها گوشه اي بود كه نسل ما هم با اين چيزهايي كه شنيده بوديم كمي از نزديك تر آشنا بشه... حالا اين روزا با اوج گرفتن بحرانهاي دروني رژيم كه در زمينه بين المللي به خاطر تحريمها و درباره برنامه اتمي اش بسيار تحت فشاره و نه راه پس داره نه راه پيش گرچه كه براي سرپوش گذاشتن روي اين وضعيت فلاكت بارش به شيوه تمامي ديكتاتورها سركوب و ارعاب رو بالا مي بره و اينطوري به طور وحشيانه اي دست به كشتار زندانيان زده اما اين شعر رو مستمر با خودم زمزمه ميكنم كه:
هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
هم رونق زمان شما نیز بگذرد
وین بوِم محنت از پی آن تا کند خراب
بر دولت آشیان شما نیز بگذرد
باد خزان نکبت ایّام ناگهان
بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد
آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام
بر حلق و بر دهانِ شما نیز بگذرد
ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز!
این تیزی سنان شما نیز بگذرد
چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد
بیداد ظالمان شما نیز بگذرد...
No comments:
Post a Comment